Strateji C.1: Dezavantajlı mahallelerde mevcut nüfusu korumaya yönelik gündelik yaşam olanaklarının iyileştirilmesi

Dezavantajlı mahallelerde yapı niteliğinin oldukça sağlıksız olduğu ve bakım onarım ihtiyacının yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bu mahallelerde hanehalkı nüfusunun yüksek olduğu görülmüş, özellikle göçmenlere yönelik yatakhane gibi çalışan barınma imkanları oluştuğu tespit edilmiştir. Temizlik, beslenme sosyalleşme gibi imkanların konutlar içinde yetersiz kaldığı, çeşitli dayanışma yöntemleri ile bu ihtiyaçların sağlandığı görülmüştür. Bu bölgelerde gayrimenkul geliştirme odaklı yapılan yatırımların tetikleyici özelliği nedeniyle mülklerin el değiştirmesi ve yenilenmesi gibi eğilimler bulunmaktadır. Bu eğilimin bölgedeki mevcut nüfusun buradan gitmesine ve üst gelir grupları ve yatırımcılar için uygun hale gelmesine yol açması gibi sonuçları olmaktadır. Bu dönüşüm süreci mevcut sorunların derinleşmesine neden olmakla birlikte kentsel iyileşmenin de önünde engel olarak görülmektedir. 

Bu bölgelerde yerel nüfusu koruyarak iyileştirmeler yapılması esas alınmıştır. Çok boyutlu toplumsal ve mekansal sorunların iyileşmesi için kentsel çevre ve konut niteliğinde temel düzeyde iyileştirmeler yapılması, sosyal dayanışmanın desteklenmesi ve sosyal projelerle buradaki nüfusun desteklenmesi gerekmektedir. 

Barınma hakkını temel alan bir yaklaşımla mevcut nüfusun bölgede kalmasını sağlamayı hedefliyoruz.